Biuro w Warszawie

Pin+48 22 101 20 01
info@cswp.pl

Biuro w Katowicach

Pin+48 32 205 02 85
info@cswp.pl

CSWP Newsletter nr 38

05-2020

Tarcza antykryzysowa wprowadziła możliwość ubiegania się o zwolnienie z obowiązku opłacania nieopłaconych należności z tytułu składek ZUS i składki zdrowotnej za okres marzec – maj dla określonych grup płatników. Niektórzy płatnicy otrzymali już decyzje ZUS w tej sprawie.

Istotą zwolnienia jest możliwość nieprzekazywania do ZUS składek potrąconych z wynagrodzenia pracownika oraz składek w części należnej od płatnika.

Nie ma wątpliwości, że zatrzymane środki stanowią dla płatnika przysporzenie (przychód). Jednak przepisy Tarczy stanowią, że przychód ten nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów o podatkach dochodowych.

Co w takim razie z kosztami uzyskania przychodu w zakresie naliczonych składek?

Te, które są należne od pracodawcy i nie muszą być przekazane do ZUS nie mogą być uznane za koszt uzyskania przychodu. Wynika to wprost z art. 16 ust. 1 pkt 57a Ustawy CIT i odpowiednio z art. 23 ust. 1 pkt 55a Ustawy PIT.

Natomiast składki potrącone z wynagrodzenia pracownika mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w ramach uznawania za koszt podatkowy wynagrodzenia brutto pracownika. Brak obowiązku opłacenia do ZUS potrąconych składek nie ma wpływu na wysokość brutto wynagrodzenia pracownika. W deklaracjach do ZUS płatnik pokazuje je w dotychczasowej wysokości. W odniesieniu do składek należnych od pracownika brak jest przepisu jak przy składkach od płatnika, który wyłączałby z kosztów składki niezapłacone. Zasady dotyczące ujmowania w kosztach wynagrodzeń odnoszą się do kwot brutto (art. 15 ust. 4h ustawy o CIT i art. 22 ust. 6ba ustawy o PIT).

Ministerstwo Finansów ma w tej kwestii jednak odmienne zdanie i uważa, że składki, których do ZUS nie trzeba odprowadzać nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

Jak zatem ująć „zwolnione” składki w księgach?

W księgach rachunkowych kwotę brutto należy zaksięgować na koncie wynagrodzeń (jako koszt). Drugostronnie zaś na rozrachunkach z pracownikiem. W dalszej kolejności składkę należną od płatnika ujmujemy na koncie kosztowym – ubezpieczenia społeczne/pozostałe koszty pracownicze oraz równolegle na koncie rozrachunków z ZUS. Na konto rozrachunkowe z ZUS trafia odpowiednio także część składki należnej od pracownika (wyksięgowanej z konta rozrachunki z pracownikiem).

Kosztem rachunkowym będzie więc całość wynagrodzenia, łącznie ze składkami należnymi od pracownika oraz wartość składki płatnika.

Składki, w części w jakiej nie muszą być przekazane do ZUS księgujemy w pozostałe przychody operacyjne w korespondencji z kontem zobowiązań wobec ZUS.

Ujęcie bilansowe objętych zwolnieniem składek ZUS jest więc zupełnie inne od ujęcia podatkowego. Wskazany wyżej sposób księgowania pokazuje pełen obraz sytuacji finansowej płatnika. Odzwierciedla też dane z listy płac i dokumentów rozliczeniowych składanych do ZUS – bo zwolnienie z opłacania nie zwalnia z raportowania względem ZUS.

Zapisz się na nasz newsletter, wpisz swój adres e-mail.

 
Subscribe to our newsletter, enter your e-mail address.

 
Subscribe to our newsletter, enter your e-mail address.

 

Ta strona wykorzystuje ciasteczka. więcej informacji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close